Verslag SuperCup 1000 Eemshaven

 

Nadat de motoren zijn geladen en de boodschappen zijn gedaan vertrekken Kees, Gerrit en Gerard met de teambus op woensdagavond 16 mei richting Eemshaven. We rijden langs Hoogeveen waar we Daniël oppikken. Ook laden we de Ducati in de teambus waarmee Daniël donderdag de strijd aangaat in de SAM Cup.

Omstreeks middernacht arriveren we in het hoge noorden en vinden we een mooi plekje op de paddock. Om slaapplaatsen te creëren laden we een aantal motoren uit. Onder het genot van een drankje bespreken we de komende twee wedstrijddagen. We bestuderen het deelnemersveld van de SAM Cup in het programmaboekje en concluderen dat de rijders min of meer dezelfde zijn als vorig jaar. Omdat Daniël de wedstrijd toen met overmacht heeft gewonnen is het vertrouwen voor de wedstrijd van donderdag groot. Voordat we het ons realiseren is het twee uur. We kruipen snel in de slaapzak.

Daniël rijdt de SAM Cup op een door zijn oom Wieb gebouwde motor. Het frame is zelfbouw en het motorblok is een tot 700 CC opgeboorde Ducati Monster. In eerste instantie wordt de Ducati bij de technische keuring afgekeurd. De achterrem functioneert niet naar behoren. Na enig afstelwerk door Kees is het probleem verholpen en kan Daniël zich voorbereiden op de trainingen en de wedstrijd.

De eerste tijdtraining maakt direct veel duidelijk. De verschillen zijn enorm. Daniël is verreweg de snelste man op de baan. Nummer twee heeft bijna zeven seconde meer nodig voor een rondje van ± 3,5 km. Ook de tweede tijdtraining laat hetzelfde beeld zien. Daniël mag de wedstrijd van pole-position vertrekken.

De wedstrijd is eigenlijk geen wedstrijd. Daniël wint met overmacht. De voorsprong op nummer twee is 1 minuut en 10 seconden en Daniël rijdt met uitzondering van nummer twee en drie iedereen op één of meer ronden.

We laten ons de champagne goed smaken en er wordt direct een plan gemaakt voor een prijzenkast in de bus. S’avonds nadat we de sukiyaki goed hebben laten smaken evalueren we de eerste plaats van Daniël. We zijn het er over eens dat het eigenlijk geen wedstrijd was. Voor Daniël was de deelname desondanks nuttig met het oog op de wedstrijd van morgen in de SuperCup 1000. Daar zal het ongetwijfeld veel moeilijker worden. Eemshaven is een stratencircuit. Het bestaat uit drie lange rechte stukken die door min of meer haakse bochten aan elkaar zijn gekoppeld, één iets korter verbindingsstuk en één kort technisch en bochtig stuk. Het is derhalve totaal geen circuit voor de Aprilia RSV Mille. Alle toppers zijn aanwezig dus het zal een heel moeilijke wedstrijddag worden, punten halen zal erg moeilijk worden. We kruipen donderdagavond op tijd in de slaapzak.

We worden vrijdagochtend omstreeks zes uur wakker min of meer allemaal gelijktijdig wakker. Eemshaven staat voor veel wind, regen en kou! Maar nu schijnt de zon al en de windmolens staan stil! Dat belooft een mooie dag te worden. We doezelen nog wat na en omstreeks acht uur is het tijd om op te staan. De zon is inmiddels achter de wolken verdwenen en het miezert een beetje, echt Eemshaven weer! 

Na het ontbijt laten we eerst de motor keuren die door Kees uiteraard piekfijn in orde is gemaakt. De keuring is dan ook geen probleem. Inmiddels zijn ook Marc, Wim, Jurriaan, Wim en Gert gearriveerd.

De eerste tijdstraining start om 10:40 uur. Zowel Daniël als KJ starten in de snelste groep A. Daniël heeft gelijk de vaart erin en komt in de tweede ronde op een vierde tijd door.

Maar dan breken er angstige momenten voor de teamleden aan. We missen Daniël bij de volgende doorkomst. De rode vlag wordt getoond, het teken dat er een ongeluk is gebeurd. De training wordt stilgelegd. KJ passeert en maakt door middel van een omgekeerde duim duidelijk dat het niet goed is met Daniël. We zien ook de ziekenwagen op het achterste gedeelte van het circuit rijden. Na enkele angstige minuten komt Daniël (gelukkig!) in een soort van amazonezit op de motor de pits ingereden.

Zijn linkerbeen hangt naast de motor. Daniël rijdt direct door naar de medische post. Daar doet hij zijn relaas. Op de achterzijde van het circuit is Daniël gevallen. De rijder voor Daniël heeft een remfout gemaakt en hij had de keus om over de gevallen coureur heen te rijden of de motor ook onderuit te remmen. Gelukkig voor de gevallen coureur heeft Daniël in een fractie van een seconde de juiste keuze gemaakt en de motor onderuit geremd. Daniël is hard op zijn knie gevallen, de knie is erg dik en wordt tevens ontsierd door een grote schaafwond. Lopen kan Daniël niet goed meer. Gelukkig constateert de dokter geen breuken en legt Daniël geen rijverbod op. Terug in het rennerskwartier is iedereen bezorgd. De knie koelen we met ijs om het verder opzwellen tegen te gaan. De motor heeft slechts een kleine schade en Kees heeft hem in no-time weer opgelapt. Gelukkig zit er ruim twee uur tussen de eerste en de tweede tijdtraining. Maar eigenlijk denkt niemand van het team dat Daniël nog verder zal rijden. Iemand die nauwelijks kan lopen toch geen 1000CC kanon besturen?

Daniël blijft constant om de bus heen strompelen in een poging de stijfheid uit de knie te “lopen”. Dan breekt het moment van de tweede tijdstraining aan. Daniël toont zich een bijtertje. Het aantrekken van de raceoverall op zich is al een prestatie. We helpen Daniël op de motor en schakelen de eerste versnelling voor hem in.

De tijdtraining gaat boven verwachting goed. De eerste rondjes is duidelijk te zien dat Daniël een lichamelijk probleem heeft. Maar geleidelijk zie je de mooie snelle lijnen weer terugkomen en de rondetijden gaan naar beneden.

Boven elke verwachting rijdt Daniël de 16de trainingstijd overall. Hiermee kwalificeert hij zich voor de hoofdwedstrijd van de SuperCup 1000 en mag de wedstrijd starten vanaf de zevende rij. Bij terugkomst in het rennerskwartier helpen we hem weer van de motor.

Dan is het lange wachten op de wedstrijd. De SuperCup 1000 wedstrijd wordt die dag als allerlaatste verreden. De start verloopt erg goed voor Daniël. Hij komt de eerste ronde als 13de door. Ondanks de zere knie heeft Daniël eigenlijk gelijk de snelheid er goed in. Stukje bij beetje weet het steeds de achterstand op de voor hem rijdende coureurs te verkleinen.

Vooral bij het aanremmen pakt hij steeds vele meters. Dat moet ook wel want op de lange rechte stukken rijden de meeste coureurs rijdend op de bekende Japanse merken bij hem weg.

Desondanks weet Daniël nog vier rijders te verschalken. Hierbij zitten ook coureurs waar Daniël het 14 april in Assen tegen af moest leggen.

Hij eindigt de wedstrijd op de negende plaats en de eerste acht punten zijn binnen. Iedereen is het eens, dat was een ongemeen goed prestatie van Daniël! 

De volgende wedstrijd voor de SuperCup zal worden verreden is op 8,9 en 10 juni op het circuit van Oschersleben.

 

 

 

De eerste punten zijn binnen!