
En voor je weet is het weer zover….
De races op eemshaven heeft altijd wel iets vind ik. De ene haat het echt en de andere vind het geweldig. De sfeer is er altijd goed en de organisatie doet altijd goed hun best om er altijd weer iets moois van te maken.
Op de donderdag 8 mei 2008 deed ik weer mee aan de wel bekende SAM races. Hoe wel het vorig jaar niet echt een race was heb ik er toch van genoten en daarom wou ik dit jaar wil graag mee doen. Alleen de motor was een probleem, de Ducati waar ik vorig jaar mee reedt lag uit elkaar…………………en ik wou zo graag mee doen.
Gelukkig heeft Marc (connect uitzendbureau) nog een Aprilia RS 250 te staan.
En gelukkig mocht ik hem lenen zodat ik met de SAM race kon mee doen.
Het was allemaal erg wennen met zo’n tweetakt, koppeling de bocht uit, hoog in toeren houden en het gewicht.
De eerste training reed ik een derde tijd van 1.56. Opzich niet slecht maar was vorig jaar veel harder gegaan, maar oke. Mee doen is belangrijker dan winnen.
De tweede training ging al iets beter, was iets meer gewend aan de motor en reed nu een 1.54 en dat leverde een tweede starttijd op.
De wedstrijd was echt leuk, de hele tijd van plek wisselen, dan weer 1, dan weer 2. en dat ging zo telkens door. Werd telkens op het rechte stuk weer ingehaald omdat de RS 250 niet over zo’n top vermogen beschikt. Maar had op het laatst toch een gaatje geslagen en het zag er allemaal zeer zonnig uit………………… Tot de RS ineens begon in te houden. Dacht, nee niet nu, niet twee ronden voor het eind. Maar helaas. Hij begon steeds slechter te lopen en viel zelf helemaal uit. De race was over voor mij. Heb echt de meest domme fout gemaakt……..er zat geen genoeg benzine in om de race uit te rijden en dat heb ik dus zwaar moeten bekopen en dit kan ik de rest van m’n leven aan horen. Stom, stom stom.
En toen was het tijd voor het echte werk.
Na de domme fout met de SAM, heb ik er nu extra zin in.
De laatste race op Assen was me persoonlijk een beetje tegen gevallen dus was er nu gebrand op om een beter resultaat neer te zetten.
Het was weer aardig druk geworden met rijders uit de Dutch supersport klasse. Er waren in totaal 45 inschrijvingen en dat is volgens mij heel erg veel voor op eemshaven.
De eerste training verliep vrij goed, de Triumph voelde erg goed aan en de tandwiel verhouding was ook perfect. Dus er kon gelijk al worden door gereden. Reed in de 1st traing een tijd van 1.37,4 wat gelijk stond aan een 17 tijd.
Het zag er allemaal goed uit. Nu weten we langzamerhand wel dat de 2de training altijd harder word gereden. Dus moest er zelf ook weer een tandje bij doen. Helaas was dit niet mogelijk. Het ging niet zo lekker en na een paar keer het rem punt te hebben gemist moest ik maar tevreden zijn met een 29ste tijd. Erg jammer had toch gehoopt sneller te zijn.
In de avond uurtjes zijn we even aan het sleutelen gegaan, Nieuw rubber werd er weer onder gelegd, remblokjes, en remvloeistof worden allemaal vervangen. Want we weten nu ook in de eerste bocht worde er veel bepaald. Dus er goed bij zitten is echt een pre.
De volgende dag word er zoals gebruikelijk eerst een warm up van 8 min gereden.
En het blijkt dat de sleutel werkzaamheden vruchten heeft afgeworpen.
Er word gelijk sneller gereden dan in de 2de training dus het schiet weer lekker op.
Dan mogen we eindelijk starten om 13.08 precies.
Start ging lekker maar moet iets van m’n gas af omdat voor me iemand niet zo lekker weg kwam. Erom heen rijden gaat op dat moment ook echt niet lukken.
We komen met z’n alle de eerste bocht heel huids door. Het zit allemaal erg dicht op elkaar, zoals gewoonlijk.
Helaas blijkt het iets de dicht op elkaar in de 2de bocht er komt iemand hard te vallen en er volgt een rode vlag situatie. Dacht gelijk bij mezelf, en nu wel goed starten en laat remmen. Dit is je kans.
Nadat de baan weer is vrij gegeven en de rijder gelukkig weer in de paddock is mogen we weer van start.
Dit keer gaat het een stuk beter, zit er goed bij en neem gelijk een paar plekken voorwaarts.
De snelheid zit er bij iedereen aardig in en er word lekker gereden. Hier en daar nog een klein schuivertje, wat haast wel normaal lijkt te worden. Er word zo dicht op elkaar gereden dat als ook maar iemand een foutje maakt je automatisch haast mee gaat.
Kom wederom weer in een leuk groepje te zitten. Rijden met z’n 3en zo wat rondes achter elkaar met onderling wat leuke inhaal momenten. En voor je het weet word het bord met laatste ronde al gegeven. Door de rode vlag situatie hebben we helaas maar 12 ronden gereden.
Eindig uiteindelijk op een 21 positie met een ronde tij van 1.36 rond.
Heb een lekkere race gereden en heb echt zin in de volgende race op Oss.
Wou tenslotte nog iedereen bedanken die is wezen komen kijken.
De mensen die me hebben geholpen met de banden warmers.
En m’n pit poes Shirley, hahahhaha.
Maar m’n grootste dank gaat uit naar de mannen van ROKE die de Triumph beschikbaar stellen. En natuurlijk Marc van Connect uitzendbureau. Die dit allemaal mogelijk maakt.
Bedankt!


De bus moet zwaar onder handen worden genomen. Het wordt een multifunctionele Bus. Dat betekent dat de motoren er in moeten kunnen, dat we er in kunnen slapen, dat we er in kunnen sleutelen en dat we er in moeten kunnen eten, zitten, wassen, koken enz.
Voor het zo ver is moeten we eerst de boel strippen.