Rokeracingteam verslagpagina
Verslag circuittrainingsdagen op Alés.
Eindelijk is het dan weer zo ver. We gaan een paar dagen racen in Frankrijk. Niet op het (gebruikelijk) mooie circuit van Ledenon, maar op het circuit van Alés. Dit ligt ongeveer 50 km verder en het circuit wordt vaak gebruikt door de “Race-academy” om hun trainingen op te verzorgen. Door problemen bij het reseveren met Ledenon is er uitgeweken naar Alés.
Zaterdag voor vertrek hebben we alle spullen weer naar Roké gebracht. Zoals gebruikelijk hebben we weer een verdeling van wie wat doet.
Gelukkig is iedereen op tijd en kunnen we beginnen met laden. Je merkt dat iedereen al weer een beetje de kriebels heeft voor het nieuwe seizoen.
Na een paar uurtjes is alles klaar voor vertrek. We vertrekken zoals gebruikelijk vanuit Kockengen. Zondag om 22 uur vertrekken we daarvandaan. We verzamelen bij Gerard en de bus komt voorrijden. Iedereen er in en we vertrekken. Het is weer een hele reis maar iedereen is goedgehumeurd dus we houden allemaal de moed er in. De chauffeurs wisselen elkaar af en we zijn blij dat Co ook op de bus kan rijden. Hebben we toch weer 3 chauffeurs. Jammergenoeg kunnen Willem en Jurriaan er dit keer niet bij zijn. Volgende keer beter mannen!
Na een voorspoedige reis komen we aan op het circuit van Alés. Een aantal mannen van de ARA (Aprilia Riders Association) zijn er al en verwelkomen ons hartelijk.
Er zijn al wat fransen op het circuit aan het rijden. Het circuit ziet er mooi uit. Mooie lijnen kunnen we daar rijden. Ook nog met hoogteverschillen dus we gaan ons daar wel vermaken. Komt helemaal goed.
Na enige tijd krijgen we de sleutel van de pitbox en kunnen we gaan uitladen. Dat loopt allemaal weer gesmeerd! We zijn aardig goed op elkaar ingespeeld. En in een uurtje hebben we alles uitgeladen en een plek gegeven. Dan inschrijven bij Guus voor de komende dagen. Vervolgens maken we het eten warm en smikkelen we gezellig met z’n allen en de stemming zit er weer goed in.
We verdelen wie er in de bus en wie er in de pitbox slapen en dan gaan we snurken. En dat wordt vol overgave gedaan. Omdat iedereen toch wel moe is wordt er goed geslapen. Ondanks dat het ’s-Morgens onverwacht fris is.
Maar, heel belangrijk, het is redelijk onbewolkt en er schijnt een zonnetje. Rob Zürlohe heeft weer stokbroden gehaald en we smikkelen een heerlijk ontbijtje weg. Daarna de motorpakken aantrekken en motoren warmdraaien. We horen dat we eerst nog een geluidskeuring krijgen. Oeepppssss… nah vooruit maar weer. Gelukkig komen we daar ook weer doorheen.
Voorzien van de juiste stickers en krabbels kunnen we dan uiteindelijk het circuit op.
Na twee rondjes moeten de meesten al weer naar binnen.
We hebben wel een indruk van het circuit gekregen. Veel rechterbochten en maar drie linkerbochten. De rechterzijde van de band wordt behoorlijk zwaar belast.
Het weer blijft goed en iedereen is lekker aan het rijden.
Op een paar plaatsen wordt nog even gezeurd over een dbKiller die geplaatst moet worden maar over het algemeen zijn er geen klachten over het geluid.
Alleen de motor van Gerrit wordt nog even aan een nader onderzoek onderworpen. Gerrit is het er helemaal niet mee eens. Op zijn bekende manier wordt luid en duidelijk gemaakt dat het hier om een hele speciale uitlaat gaat. Namenlijk een”standaard” uitlaat. Gelukkig levert dat geen problemen op (hoewel Gerrit met een verontwaardigde rimpel in zijn voorhoofd de rest van de morgen doorbrengt).
Gert heeft nog even een momentje waarbij de motor van achteren een flink stapje opzij zet. Door de heftige schok schakelt de valschakelaar in met het gevolg dat de motor afslaat en hij het gras in moet rijden. Contact uit en weer aan, starten en hij gaat weer.
Dan hebben we middagpauze. Dus maken we in de bus een lekker soepje klaar dat iedereen zich goed laat smaken.
Het eten laten we ons goed smaken. Ondanks dat de temperatuur in de schaduw redelijk fris is hebben we het in het zonnetje toch lekker naar ons zin. Gaandeweg in de week loopt de temperatuur telkens meer op.
Caine gaat ook lekker in de rondte op de snelle Triumph driecilinder. De motor moest wel nog aan de voorkeuren van Caine worden aangepast. Maar na wat schuiven en draaien met wat onderdelen van de motor zit alles op de juiste plaats en gaat Caine merkbaar sneller op het circuit rond.
Het is verbazend te zien hoe gemakkelijk de Triumph van lijn verandert en hoeveel vermogen het blok afgeeft. Het ziet er allemaal heel strak uit en Caine heeft het erg naar zijn zin op de motor. Vader Co zorgt niet alleen voor Caine maar helpt ons allemaal met hand en spandiensten. Zo iemand moet je er eigenlijk altijd bij hebben. Dan kunnen we de aandacht een beetje verdelen en gaat alles gesmeerd. En dat was zo deze dagen. Alles loopt op rolletjes. Benzine vullen als we terugkomen van het circuit, een check van de banden, ketting enz. Het gaat allemaal als vanzelf. Lekker.
Het enige wat er veel wordt gedaan is het wisselen van banden. Dit circuit vergt veel van de rechterzijde van de band. Die wordt heel zwaar belast en krijgt nauwelijks tijd om af te koelen. Dan gaat het erg hard met de banden. Gelukkig zijn we (met behulp van Kees, Gerard en Co) geheel “self-supporting” op dit vlak en wisselen we zelf, indien nodig, de banden.
Af en toe helpen we ook nog een ander die omhoog zit met een band die gewisseld moet worden. Zo helpen we elkaar.
Aan het einde van de dag verzamelen we de lege jerrycans en lenen we het VW busje van Rob om benzine te halen en boodschappen te doen voor het avondeten.
Hoogtepunt elke keer is weer het traditionele “Pannenkoeken bakken” waar Kees zich altijd voor ons uitslooft om te laten zien dat hij de beste pannenkoekenbakker is. Eerlijk gezegd staan er ook geen concurrenten op dus competitie is er niet echt. We laten ons de pannenkoeken met stroop, kaas, spek en combinaties daarvan, goed smaken.
En de volgende ochtend staan we er weer klaar voor.
Ook dit jaar geeft Nettie (de vrouw van Gert-Jan) weer een warming-up. Een paar nieuwelingen doen ook mee zo van “dat doen we ff…”. Na afloop zie ik ze met een geslagen blik op het gezicht afdruipen als ze merken dat ze toch niet zo fit waren als ze zelf hadden ingeschat. ;-)
Uiteraard worden de motoren weer nagekeken voordat we het circuit opgaan. Kettingen smeren, spannen en benzine vullen voor zover nodig.
Het wordt al een beetje routine. Het is ook lekker dat iedereen het circuit nu goed begint te kennen. Ook lekker is dat er niemand valt. Dat brengt, naast een gekrenkt ego, toch vaak een hoop werk met zich mee. Gelukkig niets van dat al.
Luuk heeft een camera gekocht die we kunnen monteren op de motor. We monteren eerst voorop de motor bij Caine en later achterop. Na wat proefopnamen worden er prachtige beelden gemaakt. In de avond kijken we naar de filmpjes die zijn gemaakt. Altijd goed voor een hoop hilariteit.
Ook de laatste dag verloopt van een leien dakje. Als we klaar zijn met rijden verdelen we het werk en in ploegen gaan we aan de slag. Het gaat allemaal efficiënt en voor we het weten zijn we al weer op weg naar Nederland. Na een voorspoedige thuisreis laden we de bus uit en keren we moe en voldaan huiswaarts.
Nog meer foto's? Klik hier!
nieuws
.
